Geçen haftaki mağlubiyetle şehirde bir sessizlik hâkim. Kimse Sakaryaspor’dan bahsetmiyor; umutsuzluk, boşvermişliğe dönüşmüş.
Özellikle yabancı oyuncularda “lig bitse de gitsek” havası var. Birkaç yerli oyuncu dışında diğerleri “idare edelim, tepki çekmeyelim, ligi bir şekilde bitirelim” maskesi takmışlar.
Lig hep lehimize sonuçlar doğuruyor. Her hafta yeni umut yaratıyor. Biz bunu değerlendiremiyoruz, o başka.
Her hafta Serkan rakibe bir gol ikramında bulunuyor. Transferden sorumlu ulu yöneticiler, takımın skor yükünü çeken oyuncuları apar topar göndermekten, aksayan bu oyuncuları göremedi. Hepinize çile çektiriyorlar. Rakipler bu kadar zarar veremezdi takıma.
Oynayan oyunculara baktığımızda Poyraz, Emre ve Burak’ta çırpınış var; diğerlerinin Sakaryaspor’la dertleri yok, dertleri seneye yapacakları transfer.
Owusu ve Melih bu takıma skor yönünden liderlik etmeleri gerekirken ne yaptıklarını bilmeden savruluyorlar.
Horoz dövüşlerinde horoz kızışsın diye dövüşten önce ışık görmeyen karanlık bir kafese kapatılır. Oyuncular da bu direnişte lig bitene kadar kendilerini bir motivasyona sokmaları lazım. Peki, oyuncuların umurunda mı?
Alınmayacak maç yok ama kaçak güreşerek olmaz; onurlu bir oyun oynayarak, mücadele ederek olur.
Haftaya bir galibiyet umutları yeşertir, haydi bir umut.
Kalın sağlıcakla.